Political philosophy

Diego Fusaro: een rechtse linkse?

27.09.2021

Zoals Obi-Wan Kenobi zou zeggen, er is een beroering in de culturele lucht. Voorlopig is het alleen het fladderen van de vleugels van een vlinder. De tijd zal leren of het een orkaan wordt. Afgezien van de kreten op de tribunes van het Congres en de krantenkoppen, verandert er iets in het inhoudelijke debat. Er heerst vandaag een zekere ontgoocheling bij links, veroorzaakt door het einde van de 15-M-cyclus, de uitputting van Podemos en de enorme kloof tussen de progressieve agenda en de reële behoeften van de middenklasse. Links verliest zich in debatten over euthanasie en bevordert transgenderwetten, terwijl de doorsnee burger zijn salaris ziet dalen, zijn baan steeds onzekerder wordt en zijn elektriciteitsrekening op onverklaarbare wijze ziet stijgen.

De gevaren van de democratie

23.09.2021

- Mencius Moldbug

            Vanuit Traditionalistisch perspectief zijn de voorvallen van Moderne ‘democratische politiek’- verkiezingen, aanstellingen, debatten - niet meer dan kunstmatige ensceneringen in een volledig voorspelbaar théâtre de l'absurde dat slechts bedoeld is om de politiekcorrecte illusie van ‘maatschappelijk draagvlak’ in stand te houden. Maar tot op bepaalde hoogte kunnen specifieke politieke voorvallen wel ‘diagnostisch’ interessant zijn: ze duiden soms op algemene lange termijn ontwikkelingen in de sociologische pathologie waarvan de Postmoderne Westerse ‘democratie’ slechts een symptoom is. Zo is de opkomst van de zogenaamde ‘populistische’ beweging in het Postmoderne Westen vanuit Traditionalistisch perspectief een interessante ontwikkeling omdat zij elementen bevat van een (nog vaag geformuleerde) nieuw-identitaire en nieuw-autoritaire reactie tegen de Cultuur-Nihilistische ‘standaard democratie’ (gedefinieerd door neo-liberaal globalisme, militant secularisme, sociale deconstructie en anti-nationalistisch cultuur-relativisme). In Latijns Amerika wordt het populisme geassocieerd met het ‘roze getij’, gepersonifieerd in zijn ‘drie musketiers’: Hugo Chávez (gekozen tot president van Venezuela in 1999), Lula da Silva (gekozen tot president van Brazilië in 1999) en Evo Morales (gekozen tot president van Bolivië in 1999). In Oost Europa wordt het populisme geassocieerd met de (nationalistische, communautaire, sociaalconservatieve) ‘illiberale democratieën’, zoals in Vladimir Putin’s Rusland, Viktor Orbán’s Hongarije and Miloš Zeman’s Tsjechische Republiek. In West Europa wordt het populisme geassocieerd met de opkomst van ‘eurosceptische’ en ‘anti-immigratie’ partijen, zoals het Front National in Frankrijk, de Freiheitliche Partei Oesterreichs in Oostenrijk en de Partij voor de Vrijheid in Nederland. In West Europa en de overzeese Anglosfeer wordt de opkomst van de populistische beweging voornamelijk gefaciliteerd door een groeiend onbehagen onder de inheemse bevolking vanwege de versnelde implementatie van de favoriete projecten van de Cultuur-Nihilistische hostile elite: etnische vervanging (massa-immigratie, etnisch-selectief natalistisch beleid, ‘positieve discriminatie’) en neo-liberale ‘schok therapie’ (de-industrialisatie, deregulering, privatisering). Als geheel vormt de populistische beweging een substantiële bedreiging voor de globale heerschappij van de transnationale hostile elite.

Jean Thiriart: de militante geopoliticus

23.09.2021

Men zou kunnen zeggen, zonder bang te zijn te worden tegengesproken, dat deze biografie van de "militante geopoliticus" (theoreticus van de werkelijke eenwording van Europa) in zekere zin de weg heeft vrijgemaakt voor de huidige hernieuwde belangstelling voor het Thiriartiaanse gedachtegoed: gepubliceerd in het Frans in 2016, ziet het nu het daglicht in de vertaling van Claudio Mutti voor Edizioni all'insegna del Veltro, dat in Italië ongetwijfeld aan de spits staat van de Thiriartiaanse studies. Naast deze door Yannick Sauveur ondertekende biografie (vol anekdotes en beelden die ook enkele privémomenten uit Thiriarts leven weergeven), publiceerde uitgeverij Parma in 2020 namelijk een opmerkelijke studie van Lorenzo Disogra met de emblematische titel L'Europa come rivoluzione en daarvoor, in 2018, L'impero euro-sovietico da Vladivostok a Dublino, een postuum werk waarin Thiriart zijn geopolitieke visie definitief tracht te verfijnen. Aan deze boeken kunnen we nog vele (onuitgegeven of anderszins moeilijk te vinden) teksten toevoegen die in het laatste decennium in Eurasia - Rivista di studi geopolitici zijn gepubliceerd, en andere werken waarin het Thiriartiaanse gedachtegoed vanuit verschillende invalshoeken wordt onderzocht. Hiertoe behoren de studies van de historicus Matteo Luca Andriola, het werk van Alfredo Villano Da Evola a Mao. La destra radicale dal neofascismo ai nazimaoisti (Luni Editrice 2017), en een nieuwe bundel met bijdragen van diverse geleerden die binnenkort het licht zal zien bij AGA Editrice.

Rusland, vrij gebied van Europa

23.09.2021

Het jaar 2022 markeert zowel de honderdste geboortedag als de dertigste sterfdag van Jean Thiriart (1922-1992), een "militant geopoliticus" over wie mijn tijdschrift Eurasia verschillende keren het had, door talrijke artikelen van hem, gepubliceerd in tijdschriften die vandaag praktisch onvindbaar zijn, voor het Italiaanse publiek toegankelijk te maken. Onvermoeibaar als persoon en onvermoeibaar als verdediger van de Europese eenheid, in een Europa dat toen verdeeld was tussen het Atlantische blok en het Euro-Sovjetblok, was Thiriart destijds overtuigd van de historische noodzaak om "een groot vaderland op te bouwen: het unitaire, machtige, communitaire Europa". Thiriart gaf in 1964 zijn geografische en demografische dimensies aan: "In de context van een gemeenschappelijke geopolitiek en beschaving (...) strekt het unitaire en communitaire Europa zich uit van Brest tot Boekarest. (...) Tegenover de 414 miljoen Europeanen staan 180 miljoen inwoners van de VS en 210 miljoen inwoners van de USSR". Opgevat als een derde soevereine en gewapende macht, onafhankelijk van Washington en Moskou, moest het door Thiriart beoogde "rijk van 400 miljoen man" een relatie van coëxistentie met de USSR tot stand brengen, gebaseerd op precieze voorwaarden: "Vreedzame coëxistentie met de USSR zal niet mogelijk zijn totdat al onze oostelijke provincies hun onafhankelijkheid hebben herwonnen. Vreedzame toenadering tot de USSR zal beginnen op de dag dat de USSR zich terugtrekt binnen de grenzen van 1938. Maar niet eerder: elke vorm van coëxistentie die de deling van Europa zou kunnen impliceren, is niets anders dan bedrog".

Het lot van alternatief rechts

23.09.2021

Het vroege alternatieve rechts in de Verenigde Staten zag eruit alsof het iets interessants kon worden: een althans gedeeltelijk Amerikaans equivalent van het Europese "nieuwe rechts", dat tegelijkertijd verbonden was met een spontaan en authentiek populistisch nationalisme. Het werd veelbelovend gedefinieerd door de erkenning van de noodzaak om het teaparty-libertarisme en het door neoconservatieven gedomineerde establishment-conservatisme, "Conservatism Inc.", te verlaten. Paul Gottfried zat in de redactieraad van de online publicatie AlternativeRight.com van Richard Spencer. Het wees allemaal op een herzien en intellectueel geëvolueerd paleoconservatisme: een post-paleoconservatisme.